Tradicionalnim pohodom na Ciganske njive danas je obilježena godišnjica od pogibije rahmetli Atife Karalić – Tifke i Dželilhodžić Mustafe – Mute, ali i pogibije Mišić Muzafera i Ramić Asima, odnosno smrti Bušatlić Amira.
U ljeto 1993. godine na brdima iznad Mahale vodile su se velike borbe između Armije BiH i HVO i HV za Gornji Vakuf.
Težak dan za Armiju bio je 3.09.1993. godine. Tog dana na lokalitetu Stublića poginuli su Mišić Muzafer i Ramić Asim, a teško je ranjen Dželilhodžić Mustafa, kojem je u pomoć pritekla gornjovakufska heroina Atifa Karalić. Dok mu je ukazivala pomoć, na lokalitetu Ciganskih njiva, pripadnici HVO i HV, koji su napadali grad, su bacili granatu i Tifka i Muta su na licu mjesta ostali mrtvi.
Tugu tog nesretnog 3. septembra upotpunila je smrt Bušatlić Amira, koji je prethodnih dana bio teško ranjen na Stubliću. Na ovaj dan ranjen je i Asim Demirović – Asko.
Ovogodišnjem pohodu prisustvovao je rekordan broj učesnika. Na Centralnom šehidskom mezarju proučen je Jasin pred duše šehida, odakle su se učesnici pohoda na čelu sa vođom puta Nijazom Gudićem zaputili na lokalitet Ciganskih njiva.
Ratni komandant Dževad Agić podsjetio je na teške ratne dane iz 1992. i posebno 1993, godine. Branioci grada su bili naoružani ljubavlju prema rodnoj grudi, dok su HV i HVO snage raspolagale sa višestruko brojnijim ljudstvom, artiljerijom i logistikom.
Baš kao i ratnih godina, osmijeh na lice Gornjevakufljana danas je izmamio svojim dolaskom Faruk Agnović Jupi, jedan od vođa slavne odbrane Bosne i Hercegovine na području Gornjevrbaske regije. On se prisjetio ratnih dana u kojima su Bošnjaci bili jedinstveni, te su borci iz Gornjeg Vakufa dolazili braniti Bugojno, a Bugojanci su uzvraćali istom mjerom Gornjem Vakufu. Samo tako jedinstveni mogli su se oduprijeti agresorskim snagama.
Par prigodnih ilahija na Ciganskim njivama izveli su članovi lokalnog hora.
{s}pohod4916{/s}
